Page 222 - จดหมายเหตุงานพระบรมศพ

๑๗๒๐ จดหมายเหตุงานพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มหิตลาธิเบศรรามาธิบดี จักรีนฤบดินทร สยามินทราธิราช บรมนาถบพิตร

ศราทธพรตเทศนา
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก
(อัมพร อมฺพโร)

วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม
ทรงรับพระราชทานถวาย
ในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร
ณ พระที่นั่งทรงธรรม พระเมรุมาศ ทองสนามหลวง

วันพฤหัสบดี ที่ ๒๖ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๐

นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส

นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส
หนฺททานิ ภิกฺขเว อามนฺตยามิ โว วยธมฺมา สงฺขารา อปฺปมาเทน สมฺปาเทถาติ.

บัดนี้ สมเด็จบรมบพิตร พระราชสมภารเจา ผูทรงพระคุณอันประเสริฐ เสด็จประทับในทามกลางประมุขและ
ผูแทนรัฐอันมีสัมพันธไมตรี พระบรมวงศานุวงศ ขาทูลละอองธุลีพระบาท อาณาประชาราษฎรทุกหมูเหลา ในการ
พระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ตามโบราณ
ขัตติยราชประเพณี อนุรูปพระกตัญูกตเวทิตานี้ เปนสัปปุริสภูมิ ดุจพื้นพสุธาที่ยืนอาศัยแหงสาธุชน อันคนดีจะประพฤติ
กิจการใด ๆ ยอมอิงอาศัยกตัญูกตเวทีนี้เปนหลักมั่นเสมอมา

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร แมเสด็จสวรรคตลวงลับไปกวาหนึ่งปแลว
ก็เปนเหมือนยังทรงสําแดงพระองคใหปรากฏแกผูรําลึกถึง ในเวลาคํานึงพระราชคุณูปการ จักรูสึกเหมือนยังไดรับ

พระราชทานพระบรมราชูปถัมภอยูโดยตรง บัณฑิตผูทรงความปรีชา ยอมปรารภความอยางเดียวกันสรรเสริญพระบรม
ศาสดา ดวยศรัทธาปสาทะ วา “แมพระองคเสด็จปรินิพพานนานมาแลว ก็เปนดุจปรากฏอยูโดยความเปนอตีตารมณ
คือคํานึงเห็น แมเมื่อลวงไปแลว แตยังอยูดวยพระคุณทั้งหลาย อันจะพึงรูสึกไดดวยใจ”

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ทรงถนอมอุปการะพระราชโอรส พระราชธิดา
พระราชนัดดา และพระราชปนัดดา ตามหนาที่แหงสมเด็จพระราชบุพการีตลอดมา พระทายาทที่ทรงพระเจริญแลว
พอจะทรงอุเบกขาได ก็ยังมีพระราชหฤทัยจดจอดวยพระเมตตากรุณา สมดวยพระพุทธภาษิตวา “พฺรหฺมาติ มาตาปตโร”

มารดาบิดาชื่อวาเปนพรหมของบุตร ก็พรหมมีเมตตากรุณาเปนธรรมะเครื่องอยูฉันใดพระองคยอมทรงพระเมตตา
ปรารถนาสุข และทรงพระกรุณาวิตกวิจารณจะเปลื้องทุกข ของพระทายาทฉันนั้น
แตพรหมวิหารธรรมของพระองค หาไดเผื่อแผจํากัดเฉพาะแตในพระกุลทายาท และพระบรมวงศานุวงศ หาก

ยังแผตลอดโดยตรงถึงอาณาประชาราษฎร ทุกหมูเหลา ทุกเชื้อชาติศาสนา ทุกเพศและทุกวัย ทั้งบรรพชิต ทั้งคฤหัสถ
บรรดาที่ควรจะทรงสงเคราะหดวยสถานใด ๆ ก็ทรงสงเคราะหดวยสถานนั้น ๆ กลาวอยางสั้น คือ ทรงดํารงพระชนมชีพ
เพื่อประโยชนสุขของมหาชนชาวสยาม และชาวโลก ตองตามพระปฐมบรมราชโองการ ทุกประการ

หากทรงทราบโดยพระญาณวิถี ในเมื่อสมเด็จบรมบพิตร พระราชสมภารเจา ไดทรงรับสิริราชสมบัติจะทรง
คุมครองประชาชนโดยธรรม และหากทรงทราบโดยพระญาณวิถี วาประชาชนที่พระองคทรงเปนหวงนั้นจะสามารถ
นอมนําพระปญญาญาณ ไปบันดาลชีวิตของตน ๆ ใหอยูดีมีสุข พึ่งพาตนเองได เปนพลเมืองดี มีสติปญญาและคุณธรรม

1720