Page 322 - จดหมายเหตุงานพระบรมศพ

๑๘๒๐ จดหมายเหตุงานพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มหิตลาธิเบศรรามาธิบดี จักรีนฤบดินทร สยามินทราธิราช บรมนาถบพิตร

๑. ความไมประมาทในภาระหนาที่ สมเด็จบรมบพิตร พระราชสมภารพระองค ในพระบรมโกศนั้น เมื่อทรง
ขึ้นครองสิริราชสมบัตินั้น เปนชวงเปลี่ยนแปลงการปกครองจากสมบูรณาญาสิทธิราชยมาเปนประชาธิปไตย อันมี
พระมหากษัตริยทรงเปนประมุข จึงมีงานสําคัญที่จะตองบริหารรับภารธุระเพื่อประเทศชาติและประชาชน ทรงถือวา
ความสุขของประชาชน คือผลประกอบการของพระองค ผืนแผนดินทุกตารางนิ้ว คือที่ทรงงาน ประเทศชาติเปรียบเสมือน

ทองนา ปวงประชาเหมือนพืชพรรณ ความพยายามมุงมั่นของพระองคเหมือนปุย หยดหยาดพระเสโทเหมือนสายธารา
จากฟาชโลมดิน ตลอดระยะเวลาที่ทรงครองราชย ชาติสงบสุข คนในชาติสุขสงบรมเย็น ทรงไมประมาทในภาระหนาที่
ทรงอยูเคียงขางกับประชาชนตลอดมา

๒. ความเปนผูไมประมาทในบรมเดชานุภาพวาสนาบารมี สมเด็จบรมบพิตร พระราชสมภารพระองค
ในพระบรมโกศนั้น มีพระบรมเดชานุภาพ พระบุญญาธิการสูงสุดบนแผนดินนี้ แมจะทรงตระหนักวา การเปนพระเจาแผนดิน
ที่ชวงระยะเวลาเปลี่ยนแปลงการปกครองมีอันตรายรอบดาน การเสวยราชสมบัติ เปนที่มาแหงพระราชอํานาจ วาสนา

บารมี แตก็ทรงใชพระเมตตาธรรมมากกวาบรมเดชานุภาพ เพื่อรักษาสมดุลทางสังคม พระราชอํานาจเปนนํ้ารอน
พระเมตตาธรรมเปนนํ้าเย็น ทรงถือวาการเปนพระเจาแผนดินเปนโอกาสที่จะไดสรางพระบุญญาธิการ ที่จะสงผลทั้งใน
ชาตินี้และชาติหนา ทรงบมเพาะปลูกฝงรดนํ้าพรวนดินจากเมล็ดพันธุ มากกวาการขุดยายตนไมใหญปลูก การที่พสกนิกร
ไมอยูรอนนอนทุกข ไดพึ่งบรมโพธิสมภารก็เพราะไมทรงประมาทในการเพาะเมล็ดพันธุแหงพระบุญญาธิการ

๓. ความเปนผูไมประมาทในศรัทธา สมเด็จบรมบพิตร พระราชสมภารพระองค ในพระบรมโกศนั้น พระองค
ทรงเริ่มตนดวยการปลูกศรัทธากับประชาชน ทรงมองประชาชนเปนนา ศรัทธาคือเมล็ดขาว ความสมหวังในสิ่งที่ปรารถนา
และแรงบันดาลใจเปนปุย เปนนํ้า ประชาชนคือยอดหญา พระราชาคือยอดไผ หากไผไมโนมลงมา ยอดหญาก็หมดโอกาส

พบยอดไผ พระราชากับประชาชนเปนเกียรติยศของกันและกัน เหมือนเพชรยอดมงกุฎ ประเทศชาติที่ขาดพระราชา
เหมือนเคหาขาดคนศรัทธา ศรัทธา คือพลังที่ยิ่งใหญของชาติ การสรางศรัทธาตองใชเวลายาวนาน และบัดนี้ ศรัทธานั้น
ไดเปนเสมือนตนไมใหญ ที่มีกิ่งกานสาขาเจริญงอกงามยิ่งใหญไพศาล เบงบานไปทั่วจักรวาล

๔. ความเปนผูไมประมาทในการบริหารอารมณ สมเด็จบรมบพิตร พระราชสมภารพระองค ในพระบรมโกศ
นั้น ทรงเปนนักบริหารอารมณ ทรงถือวาการบริหารอารมณ คือการเจริญวิปสสนากรรมฐาน การบริหารอารมณ คือ
การปฏิบัติธรรม ผูยกจิตอยูเหนืออารมณได ชื่อวาเขาถึงวิมุตติธรรม คือหลุดพนจากการครอบงําของกิเลส แมจะเปนเวลา

ชั่วขณะหนึ่ง เสี้ยววินาทีหนึ่ง ก็มีความหมายยิ่งใหญตอชีวิต กอนการตัดสินใจในเหตุการณที่สําคัญ ๆ พระองคจะทรงสงบนิ่ง
บริหารอารมณ คือทําจิตใหเกิดพลังงาน ใหมีเมตตาธรรมเปนอาวุธ ตลอดเวลาที่ทรงครองราชย ไมวาจะเกิดเหตุการณใด ๆ
ขึ้น จะทรงตั้งสติสัมปชัญญะ เพื่อพิจารณาเหตุที่เกิดปญหา และดับเหตุแหงปญหาที่เกิดนั้น ดวยการเจริญอานาปานสติ
เพื่อดับเหตุแหงทุกขที่เกิดนั้น ดวยการเจริญอานาปานสติ และเจริญวิปสสนากรรมฐาน รักษาอารมณอยางสมํ่าเสมอ

๕. ความเปนผูไมประมาทในการฝกตนและคนในชาติ สมเด็จบรมบพิตร พระราชสมภารพระองค ใน
พระบรมโกศนั้น ทรงมุงมั่นที่จะใหคนในชาติมีระเบียบวินัย จึงจะเปนชาติที่เจริญได และยังสามารถที่จะทําการใหญ
ไดสําเร็จ ชนชาติที่มีระเบียบวินัย ทําอะไรก็สําเร็จ รบกับใครก็ชนะ ชาติที่ขาดระเบียบวินัย แมไมไดรบกับใครก็ยัง

พายแพได เหตุเพราะแพใจตนเอง การสรางวินัย เริ่มที่ฝกใจใหแกรงกลา ใชเวลาใหมีคุณภาพ ชาติที่ยิ่งใหญทุกชาติ
ลวนเริ่มตนจากการฝกคนใหมีระเบียบวินัย ฝกใจใหเคารพกติกาของสังคม แมในพระพุทธศาสนา สมเด็จพระสัมมา
สัมพุทธเจา ก็ทรงเรียกหลักปฏิบัติดวยคําเพียงสองคําวา “ธรรมวินัย” ในความเปนจริงในแตละชาติ จะมีคนมาจาก
หลากหลายเผาพันธุ และลัทธิความเชื่อ ถาฝกคนใหมีระเบียบวินัย ฝกใจใหเคารพกฎกติกาแลว ก็จะทําใหการอยูรวมกัน

มีสันติสุข การฝกตนและคนในชาติใหมีระเบียบวินัย คือหัวใจของการสรางชาติใหเขมแข็ง ตลอดเวลาที่ทรงครองราชย
พระองคทรงเปนแบบอยางในการฝกตนและฝกคน ทรงรักษาวินัย กติกากฎหมาย และทรงเนนใหคนในชาติ ฝกกาย
ใหมีวินัย ฝกใจใหเคารพกติกา

1820